somaye.shalbaf_lawyer

31/10/2024

تفاوت دعوای حقوقی و‌کیفری میدونین چیه؟

03/08/2022

پست موقت.
عاشورا
#صدقه

03/08/2022

16/07/2022

ساخت و ساز های غیر ایمن و غیر اصولی، کیفیت پایین ساختمان های پیش خرید شده ، نشست زمین ، ترک های دیوار به علت گودبرداری همسایه مجاور ، مشکلات سازه ای و عدم ایمنی مسکن مهر و بالاخره فاجعه #متروپل از نمونه های عینی برای اثبات لزوم اطلاع رسانی، اموزش و نظارت در خصوص مسئولیت مدنی مهندسین ناظر و مجری و سازنده ساختمان میباشد که یکی از موضوعات مبتلابه و مهم عرصهٔ صنعت احداث ساختمان و پیمانکاری ساختمان محسوب می‌شود.

بسیاری از افراد از حقوق خود در این زمینه و امکان احقاق حق خود و جبران خسارات وارده بی اطلاع هستن.
اگر سوالی در این خصوص دارید یا تجربه تلخی در این خصوص دارید در کامنت ها برایمان بنویسید.

13/07/2022

و اما یک رای وحدت رویه در خصوص عبارت معروف((اسقاط کافه خیارات ولو خیار غبن فاحش او افحش))😅😅

02/06/2022

عزیزی این متن را برایم فرستاد دیدم چه قدر به درد این روزها که همه چیز(( دزد امید )) شده میخورد
‎قدیم‌ها یک کارگر عرب داشتیم. اسمش جمال بود.‌ از خوزستان آمده بود تهران برای کارگری.اوّل‌مَلات سیمان درست می کرد و میبرد وَردست اوستا
‎جَنَم داشت.بعد۴ ماه شد همه‌کارهٔ کارگاه: حضور و غیاب،کنترل انبار،سفارش خرید،همه چیز..
‎قشنگ حرف می‌زد.دایرهٔ لغات وسیعی داشت.تُن صدایش هم خوب بود.اما مهمّ‌ترین خاصیّتش همان بود که گفتم:خیلی قشنگ حرف می‌زد.
‎یکبار کارگر مُقّنیِ‌مان رفت توی چاه شش‌متری که خاک آوار شد روی سرش.جمال پرید به رئیس کارگاه خبر داد. رئیس کارگاه رنگش شد مثل پنیر لیقوان. حتّی یادش رفت زنگ بزند آتش‌نشانی٫جمال خودش زنگ زد. گفت: «کارگرمان مانده زیر آوار». خیلی خوب و خلاصه. تَهِش گفت: «مُقنّّی‌مان٢دختر دارد، خودش هم شناسنامه ندارد.اگر بمیرد دست یتیم هایش به هیچ جا بند نیست»
‎بعدرفت سر چاه تا کمک کند برای پس‌زدن خاکها. خاک که نه! گِل رُس بود و برف یخ‌زده. تا آتش‌نشانی برسد،رسیده بودن به سر مُقنّی،هنوز زنده بود. اورژانسچی آمد و یک ماسک اکسیژن زدبه صورتش!
‎آتش‌نشانها گفتند٤ساعت طول می‌کشد تا برسند به مچ پایش و بکشندش بیرون!
‎شروع کردند.همه‌چیز بود:آتش‌نشان بود. پرستار بود.چایِ گرم بود.رئیس‌کارگاه هم بود. فقط امّید نبود. مُقنّی سردش بود و ناامّید.
‎ *جمال* رفت روی برفها کنارش خوابیدشروع کرد خیلی قشنگ آلِن دِلونی برایش حرف زد.
‎حرف که نمیزد! لاکِردار داشت برایش نقّاشی میکرد.جمال میخواست آسمان ابریِ زمستانِ دم غروب را آفتابی کنداو میخواست امّید بدهد.همه میدانستند خاک رُس و برف چهار روزه چقدر سرد است... مخصوصاً اگر قرار باشد چهار ساعت لایِ آن باشی! دو تا دختر فِسقِلی هم داشته باشی بی‌شناسنامه
‎امّا جمال کارش را خوب بلد بود.خوب ‌میدانست که کلمات، منبع لایتناهی انرژی و امّیدند.جمال چهار ساعت ماند کنار مّقنّی و ریزریز دنیای خاکستری و واقعیِ دوروبرش را با حرفهایش رنگ کرد
‎ *جمال* امّید را ذره ذره تزریق کرد زیر پوستش. مقنّی زنده ماند. البتّه بیشتر به‌ همّت *جمال*.
‎آدمها همه، توی زندگی یک *جمال* میخواهند
‎زندگی از َازل تا به اَبد خاکستری بوده
‎و هست. این وسط یکی باید باشد که رنگ بپاشد روی این‌همه اَبرِ خاکستری. رمز زنده ماندن زیر آوار زندگی،‎فقط کلمات هستند و محبت و تزریق احساس خوب به زندگی و بس.
‎دوست مهربانم
‎کلمات را قبل از اِنقضاء، درست مصرف کنیم. *جمالِ* زندگیمان را پیدا کنیم. *جمال* زندگیِ دیگران باشی

19/05/2022