01/02/2014
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΔΙΚΗΓΟΡΙΑ ΣΤΗΝ ΕΝΤΑΤΙΚΗ – ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ.
ΑΡΘΡΟ – ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ του Γιάννη Μ. Κοτζαμανίδη, Μέλους του Δ.Σ. και Προέδρου της Επιτροπής Δικαιοσύνης του Δ.Σ.Θ.
Αγαπητοί Συνάδελφοι,
Την τελευταία τριετία είχα επανειλημμένα την τιμή και την ευκαιρία, να επικοινωνήσω μαζί σας, προκειμένου να σας ενημερώσω για τις εξελίξεις σε κρίσιμα και ουσιώδη ζητήματα, που συνδέονται άρρηκτα με την άμεση καθημερινότητα της Δικηγορίας και την λειτουργία της Δικαιοσύνης (Επικουρικό Κεφάλαιο, δικαστικό ένσημο στις αναγνωριστικές αγωγές, πολλαπλά τέλη στα ένδικα μέσα, χαράτσια στην Πολιτική, Ποινική και Διοικητική δίκη κλπ).
Αντιδρώντας έγκαιρα και αποφασιστικά, μέσα από επιστημονικές εκδηλώσεις και δημοσιευμένα άρθρα και μελέτες, όλοι μαζί αναδείξαμε αποτελεσματικά τα προβλήματα και, μέσω της Ολομέλειας των Δικηγορικών Συλλόγων της Χώρας, επιτύχαμε να αναχαιτίσουμε (νομοθετικά και νομολογιακά) δυσμενέστατες και καταστροφικές ρυθμίσεις, κατά τον ήδη γνωστό σε όλους μας τρόπο.
Με το θάρρος, λοιπόν και την οικειότητα, που αντλώ απ’ την προηγούμενη αυτή επικοινωνία και την κοινή δράση μας, παρακαλώ θερμά, εν όψει των επικείμενων αρχαιρεσιών του Συλλόγου μας, να μου επιτρέψετε τις αμέσως πιο κάτω ουσιαστικές επισημάνσεις:
Ι.- Για όσους ζούν καθημερινά την αγωνία του ακροατηρίου και της επαγγελματικής επιβίωσης δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση και επιχειρηματολογία υπέρ της θλιβερής διαπίστωσης, ότι ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ και ΔΙΚΗΓΟΡΙΑ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΗΔΗ ΣΤΗΝ ΕΝΤΑΤΙΚΗ.
Αλλεπάλληλα και δυσβάσταχτα «χαράτσια» σε όλα τα στάδια της αστικής, ποινικής και διοικητικής δίκης, έχουν καταστήσει το δικαίωμα πρόσβασης στην απονομή της Δικαιοσύνης ανταποδοτικό αγαθό, ενώ οι γνωστές δυσλειτουργίες στην ταχύτητα έκδοσης και την ποιότητα των αποφάσεων, θέτουν ουσιαστικά τον Δικηγόρο εκτός του παραδοσιακού αντικειμένου της επαγγελματικής του δραστηριότητας, αφού, εκ του αποτελέσματος, ΠΕΡΙΟΡΙΖΟΥΝ ΔΡΑΣΤΙΚΑ, ΜΕΧΡΙΣ ΜΗΔΕΝΙΣΜΟΥ, ΣΧΕΔΟΝ ΤΗΝ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΗ ΥΛΗ.
ΙΙ.- Τα προβλήματα αυτά, σε συνδυασμό με την σκληρή οικονομική κρίση, η οποία, εάν δεν έχει καταργήσει τελείως την δικηγορική αμοιβή, την περιόρισε σε εξευτελιστικά επίπεδα, έχουν κυριολεκτικά γονατίσει τα Δικηγορικά Γραφεία, που ήδη αντιμετωπίζουν την σκληρή προοπτική να σταματήσουν την (επιζήμια) λειτουργία τους.
Η δυσβάσταχτη και άδικη φορολογία, ο ΦΠΑ (τον οποίο γνωστοί σε όλους συνδικαλιστές και συνδικαλίστριες είχαν χαιρετήσει ως … μέγιστη επιτυχία !!!), ο ανελέητος και εξοντωτικός διωγμός απ’ τις Φορολογικές Αρχές, η αδυναμία κάλυψης των ασφαλιστικών εισφορών και των λειτουργικών εξόδων, μας έχουν ήδη οδηγήσει ένα βήμα πριν την ολική οικονομική εξόντωση, απ’ την οποία δεν εξαιρείται ακόμη και το δυσοίωνο ενδεχόμενο της φυλακής.
ΙΙΙ.- Ουδείς αγνοεί πλέον, ότι η Δικηγορία έχει εχθρικά στοχοποιηθεί απ‘ την Πολιτεία και τους Δανειστές της Χώρας (βασικό προαπαιτούμενο περαιτέρω δανεισμού της αποτελεί η … πλήρης «απελευθέρωση» του … κλειστού δικηγορικού επαγγέλματος), με ζητούμενο την πλήρη διάλυσή της και την άλωσή της από μεγάλες δικηγορικές εταιρείες (super market δικηγορικών υπηρεσιών).
Ταυτόχρονα και στα πλαίσια ενός άγριου και ανθρωποφάγου κοινωνικού αυτοματισμού, οι Δικηγόροι βάλλονται, με πρωτοφανέστατα απαξιωτικό και επιθετικό τρόπο, από ένα μεγάλο μέρος της σκληρά δοκιμαζόμενης Ελληνικής Κοινωνίας.
Τέλος αμφισβητείται ήδη και αυτή ακόμη η ύπαρξη των Δικηγορικών Συλλόγων, με την σταδιακή μεθόδευση του μοντέλλου Ιρλανδίας (ένας Δικηγορικός Σύλλογος για όλη την Χώρα).
Σε κάθε περίπτωση, πάντως, είναι προφανές, ότι, αν συνεχισθεί σε βάθος χρόνου, η σημερινή κατάσταση, οι Δικηγορικοί Σύλλογοι θα αυτοδιαλυθούν, ελλείψει πόρων και λειτουργικών εσόδων και θα μετατραπούν σε τοπικά γραφεία – σφραγίδες του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.
IV.- Οι περιστάσεις, λοιπόν, και οι συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί είναι ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΚΑΙ ΟΡΙΑΚΕΣ, αφού απειλούν και αμφισβητούν ήδη ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΗΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΑΣ, όπως τουλάχιστον μέχρι σήμερα την γνωρίσαμε και την ζούμε.
Οσοι ακόμη επιβιώνουν ή έστω φυτοζωούν, σταδιακά, θα πρέπει να την εγκαταλείψουν, ενώ εξαφανίζεται δυστυχώς κάθε ελπίδα και προοπτική εξέλιξης των νέων δικηγόρων, τα όνειρα και οι ελπίδες των οποίων, αρχίζουν να εγγίζουν τα όρια της ουτοπίας.
Μοναδικός τρόπος αντίδρασης και δράσης (μονόδρομος), για την αποτροπή του αναπόφευκτου τέλους και για την επιβίωσή μας, είναι αναμφισβήτητα η ΕΝΟΤΗΤΑ, Η ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΚΑΙ Η ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΤΟΥ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΧΩΡΙΣ ΚΟΜΜΑΤΙΚΕΣ ΙΔΕΟΛΗΨΙΕΣ ΚΑΙ ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΜΜΟΝΕΣ.
Το ΕΝΙΑΙΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ, με σημαία το οποίο, ως επικεφαλής παράταξης, συμμετείχα στις προηγούμενες αρχαιρεσίες, θα ήταν ίσως η ιδανική λύση, για την συνένωση και αξιοκρατική αξιοποίηση όλων των δυνάμεων του Σώματος. Δυστυχώς, όμως, η θεσμοθέτησή του σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη δεν ευδοκίμησε, ενώ παράλληλα το ήδη ισχύον εκλογικό σύστημα δεν ευνοεί την πολυδιάσπαση και την εκπροσώπηση στο Δ.Σ. μεγάλου αριθμού ολιγάριθμων ομάδων και παρατάξεων.
V.- Παρ’ όλα αυτά η εκλογή ενός ισχυρού και αποφασισμένου για ουσιαστική δράση Διοικητικού Συμβουλίου μαχόμενων δικηγόρων, επιβάλλει την συγκρότηση ενός ΠΟΛΥΣΥΛΛΕΚΤΙΚΟΥ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟΥ, που θα διέπεται απ’ τις βασικές αρχές ΤΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟΥ.
Ψηφοδέλτιο με τα χαρακτηριστικά αυτά συγκροτήθηκε απ’ τον τωρινό Πρόεδρο του Δ.Σ.Θ., ΝΙΚΟ ΒΑΛΕΡΓΑΚΗ, ο οποίος μου έκανε την τιμητική πρόταση, να συμπράξω σε μια κοινή προσπάθεια για την Δικηγορία και την Δικαιοσύνη, διατηρώντας, αυτονόητα, την ιδεολογικοπολιτική ανεξαρτησία και την αυτοτέλεια των απόψεών μου.
Την πιο πάνω πρόταση αποδέχθηκα, μετά από ώριμη σκέψη, εκτιμώντας, ότι αυτή την στιγμή μόνο ένα τέτοιο ΕΝΩΤΙΚΟ ΚΑΙ ΠΟΛΥΣΥΛΛΕΚΤΙΚΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΜΕ ΕΝΤΟΝΑ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΗ ΦΥΣΙΟΓΝΩΜΙΑ μπορεί να οδηγήσει στην εκλογή ισχυρού Διοικητικού Συμβουλίου ικανού, να πάρει στα χέρια του τις τύχες του επικίνδυνα κλυδωνιζόμενου δικηγορικού συνδικαλισμού.
Με το Νίκο Βαλεργάκη συνεργασθήκαμε άψογα στο Προεδρείο του Δ.Σ.Θ., επί Προεδρίας Μανώλη Λαμτζίδη (εκείνος ως Γενικός Γραμματέας κι’ εγώ ως Αντιπρόεδρος του Συλλόγου), ενώ οφείλω να ομολογήσω, ότι πολύτιμη ήταν η συνδρομή και η βοήθειά του σε όλες τις πρωτοβουλίες, που πήρα ως Πρόεδρος της Επιτροπής Δικαιοσύνης την τελευταία τριετία (Επικουρικό Κεφάλαιο, δικαστικό ένσημο στις αναγνωριστικές αγωγές, πολλαπλό τέλος ενδίκων μέσων, χαράτσια στη Δικαιοσύνη κλπ).
Εύλογα, λοιπόν, προσδοκώ μια εξ ίσου γόνιμη και αποτελεσματική συνεργασία και για την επόμενη θητεία του Δ.Σ., με διακριτούς ρόλους και ουσιαστικές πρωτοβουλίες, θέσεις, προτάσεις και αγώνες.
Την κοινή αυτή προσπάθεια ΣΑΣ ΚΑΛΩ ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΕΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΤΙΜΗΣΕΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΣΑΣ στις επικείμενες αρχαιρεσίες του Συλλόγου, εφ’ όσον, φυσικά, συμμερίζεσθε τον προβληματισμό και τις θέσεις, που πιο πάνω αναπτύχθηκαν.
Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να γίνει κατανοητό και απόλυτα σαφές σε όλους μας, ότι αυτήν την συγκεκριμένη τριετία θα πρέπει να επικεντρωθούμε σε ΕΝΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ζήτημα: ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΑΣ και την προάσπιση του θεσμικού ρόλου των δικηγόρων, μέσα σε ένα υγιές και οικονομικά προσιτό στον πολίτη σύστημα απονομής της ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ.
Δυστυχώς περιθώρια για κάθε άλλου είδους στείρες πολιτικές αντιπαραθέσεις και άγονη συνδικαλιστική πολυπραγμοσύνη δεν υπάρχουν. ΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΟΥ ΜΕΝΕΤΟΙ και ο τυχόν αποπροσανατολισμός της δράσης μας είναι βέβαιο, ότι θα αποβεί ΜΟΙΡΑΙΟΣ για όλους.
Συναδελφικώτατα
Γιάννης Μ. Κοτζαμανίδης